DODENHERDENKING 2026
Het verhaal over de 4 mei herdenking op het Verploegh Chasséplein kunt u lezen door te klikken op de kop van het artikel, de foto. Of op "lees meer" of gewoon op "hier"
Bijgewerkt: 14 mei 2026
Het is maandag. 4 mei om precies te zijn. ’s Morgens naar buiten kijkend zijn de vlaggen op de huizen en ook op de watertoren al te zien. De vlaggen hangen half stok. Het is dodenherdenking. Deze dag staan we stil bij de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Al worden tegenwoordig ook gevallenen in andere conflicten herdacht. Er zijn in diverse steden en dorpen herdenkingen. Bijvoorbeeld in Rotterdam bij het monument De Boeg voor de gevallenen in de Koopvaardij. Ook in Rotterdam zijn er herdenkingen bij het Holland-Amerika Lijn monument in de middag en bij het Lloyd monument ’s avonds bij de Veerhaven.
In Vlaardingen is er om acht uur ’s avonds de herdenking op het Verploegh Chasséplein. Het plein is anders ingericht dan andere jaren. De rijbaan is versmald en de ruimte bij het monument is groter geworden.
Op de rand met de tekst “STANTVASTICH IS GHEBLEVEN MIJN HERT IN TEGHENSPOET”. lag om zeven uur al een bos bloemen die er eerder op de dag is neergelegd. Om half acht komt de Vlaardingen Band van het Leger des Heils. Het geluid van de trommelaar is doordringend.
Langzaam stroomt het plein vol. De mensen die vroeg kwamen staan mooi vooraan. De stille tocht is ondertussen vertrokken vanaf de Schoolstraat bij het stadhuis. Trommelaars begeleiden de stille tocht, die even stilstaat voor een kranslegging bij het Geuzenmonument op de Markt.
Nadat de trommelaars hun plaatsen hebben ingenomen speelt de Vlaardingen Band koraalmuziek, korte kerkmuziek afkomstig van de Protestantse richting. Precies om 19.58 volgt het Taptoe Signaal. Om 20.00 is er twee minuten stilte. De eerste minuut is voor de personen die zijn overleden. De tweede minuut is om de mensen te eren die levend zijn teruggekeerd uit de strijd.
Het gedicht “Geef Vrede Door” is geschreven door negen leerlingen van vijf verschillende Vlaardingse basisscholen. De basisscholen zijn Jenaplan, IKC Ambacht, Avonturijn, Jan Ligthart en Het Christal. Het wordt voorgedragen door twee leerlingen, Sjors van de Jan Ligthartschool en Beer van Avonturijn.
De eerste krans wordt gelegd door burgemeester Frederik Zevenbergen, namens het college van B en W. Het was voor hem de eerste keer als burgemeester van onze stad. Hij deed de kranslegging samen met zijn vrouw.
De volgende krans is van de Stichting Nationale Gedenkdagen Vlaardingen. Paul en Annemiek van Meurs werden geassisteerd door Pepijn Stratmann. Daarna volgen andere Vlaardingse instanties en organisaties. De gemeenteraad, Veteranen Vlaardingen, Stichting Indisch Belang Vlaardingen met o.a. Jan Verhart. Willem Doorduin van Nabestaanden Voormalig Verzet, Ada Pellearts en Ineke Nieuwstraten namens Amnesty International, de Verzamelde Kerken, Regenboog Vlaardingen, het Rode Kruis en de Scouting en Zeekadetten. Het was een grote scout en een kleine scout, waarbij de kleine scout steeds naar de grote scout keek hoe hij het precies moest doen. Dat was aandoenlijk en hilarisch tegelijk.
De bloemlegging wordt afgesloten door het leggen van rood-wit-blauwe boeketjes door leerlingen van alle basisscholen. Jelle Buitendijk is een leerling van het Groen van Prinsterer Lyceum en droeg een gedicht voor van Willem Wilmink “Ben Ali Libi”. Het 4 mei Gelegenheidskoor onder leiding van Jan Wilmer zingt “Peace be with you”. De herdenkingstoespraak werd dit jaar gedaan door Frederik Zevenbergen, burgemeester van Vlaardingen:
Vlaardingen is de stad van de Geuzen. Mensen die opstonden toen wegkijken makkelijker was. Mensen die wisten: “tot hier en niet verder”. Hij vertelde over zijn familie. De ene kant van zijn familie uit de Hoekse Waard, de andere kant van Rotterdam. Zijn oma maakte de razzia van Rotterdam bewust mee, terwijl haar man thuis verstopt zat. Haar boodschap was daarna eenvoudig: “denk altijd zelf na. Geef nooit gedachteloos ruimte weg. Vrijheid ben je sneller kwijt dan je lief is”. Zevenbergen denkt na over de geus Arij Kop. Een man met een gezin. Hij las in het Oranjehotel zijn afscheidsbrief. Dan komt zo’n naam en zo’n man heel dicht bij je. Herdenken krijgt zo een gezicht. Vrijheid is heel broos. Ook in de huidige tijd.
Volgens Zevenbergen is herdenken door spanningen in de wereld misschien wel belangrijker dan ooit. “We zien hoe een regime zijn wil op kan leggen aan een volk, hoe angst het dagelijks leven binnendringt, hoe vrije pers onder druk gezet wordt, hoe mensen steeds vaker aarzelen om voor hun mening uit te komen. Dan weet je: vrijheid is broos. En beschaving ook.”
“Het begint vaak klein: in zwijgen, in wegkijken, met dingen normaal gaan vinden die dat niet zijn”, aldus Zevenbergen. “Daarom is herdenken niet alleen terugkijken. Het is ook jezelf een vraag stellen: wat doe ik, als het erop aankomt? Kijk ik weg? Of niet?”
Heel bijzonder was dat hij na afloop van de herdenking de map met de papieren van zijn toespraak overhandigde aan Jan Anderson van het gelijknamige streekmuseum.
Het lied van de 18 doden van Jan Campert werd weer gezongen door het 4 mei Gelegenheidskoor. De herdenking werd afgesloten door het zingen van twee coupletten van het Wilhelmus, wat werd begeleid door de Vlaardingen Band. Daarna eindigde de herdenking. Ons allen in gedachten achterlatend. Over de vrede en de huidige toestand in de wereld. De kransen en bloemstukken bleven op het plein als stille getuigen van de herdenking.