Kunst aan boord het ms Nieuw Statendam is interessant. Over het hele schip zijn kunstwerken te zien, zeker in de trappenhuizen.

Het voorste trappenhuis heeft als thema "kunstgeschiedenis met een twist." Het middelste trappenhuis heeft als thema "muziek" en het achterste trappenhuis is het "mode" of in het Engels "Fashion"

De totale waarde van de kunst aan boord is ongeveer 4 miljoen dollar.

We beginnen de kunsttour bij het voorste trappenhuis. Graag doorklikken op "kijk meer", "hier" of op de foto

De kunstwerken op de bovenstaande foto zijn van Bernard Pras. Links is van Gogh, rechts Aphrodite.

De foto's zijn gemaakt door de samensteller. De kunstwerken zijn allemaal eigendom van Holland America Line.

Veel informatie over de kunstwerken en de kunstenaars zijn te vinden op diverse sites op internet

Voor aanvullingen en correcties, graag een email naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Op dek 12 bij het voorste trappenhuis staat een kunstwerk van René Margritte. Het lijkt op een vitrine met een aantal voorwerpen. Maar kijkend door het "oog" is er iets bijzonders te zien:

In de biografie van René Magritte staat het volgende

René Magritte werd geboren op 21 november 1898 te Lessen, in de provincie Henegouwen. Als één van de belangrijkste figuren

van het Belgisch surrealisme, omringt Magritte zich al snel met Belgische, Franse en Amerikaanse kunstenaars die zijn werk

zijn hele leven lang zullen beïnvloeden. Hij ontwikkelt zijn oeuvre volgens verschillende kunsttechnieken, het “surrealisme in volle zon”,

zoals hij het zelf omschrijft, of de “période vache” eind jaren 1940.

De jaren vijftig en zestig worden gekenmerkt door het werk en de zoektocht van de kunstenaar naar de herhaling

en de grote Magrittiaanse beelden die zijn succes vormden. Hij sterft op 15 augustus 1967 aan de gevolgen van alvleesklierkanker.

Op het kunstwerk "van Gogh" is duidelijk te zien hoe Bernard Pras te werk ging. Wat is er niet allemaal te zien?

Bernard Pras is de zoon van Jacques Pras, wielrenner uit de jaren 40 en 50. Voor een deel wordt hij grootgebracht door zijn grootmoeder die kruidenier is en hem later in aanraking zal brengen met de kunstwereld. In 1974, als hij is afgestudeerd aan de academie van Toulouse, geeft Bernard Pras verschillende colleges over kunst en richt hij zijn interesse voornamelijk op de gravure van Claude Manesse.
 
In 1994 gaat Bernard Pras zich bezighouden met het vervaardigen van materiële opstellingen bestaande uit een verzameling van verschillende voorwerpen en het maken van fotografische afbeeldingen hiervan, in de geest van Arcimboldo een paar eeuwen geleden. Hij vervangt kwast en kleur door voorwerp en materie en geeft een eigen interpretatie aan kunst. Uit een verzameling van de gekste voorwerpen zoals toiletpapierrollen, bakjes en zoutpotjes komen zijn uitzonderlijke portretten tot stand.

Bij de liften een dek lager zien we dit kunstwerk. Borduurwerk in de vorm van een naaimachine, strijkijzer, schaar en garenklosjes.

Dankzij een goede tip weten we dat dit gemaakt blijkt te zijn door Ulla-Stina Wikander

Ulla-Stina Wikander is geboren in 1957 en opgegroeid in Göteborg. Ze woont momenteel in Kullavik/Stockholm, Zweden en werkt sinds 1986 als kunstenaar.

Zij zegt op haar website het volgende:

"Al meer dan tien jaar verzamel ik kruissteekborduurwerk en inmiddels heb ik een grote collectie met meer dan honderd verschillende ontwerpen. 
In 2012 ben ik begonnen met het borduren van gewone huishoudelijke artikelen uit de jaren 70, zoals een stofzuiger, naaimachine, elektrische mixer, enzovoort. Ik vind het interessant om te zien hoe deze objecten transformeren in een nieuwe context; het verouderde, de dingen die we niet meer willen, de oude en vergeten dingen. Ze worden artefacten uit een vervlogen tijdperk, vermomd, gecamoufleerd en aangekleed. Ik geef ze een tweede leven en hoewel ik het borduurwerk in stukken knip, vind ik dat ze er erg mooi uitzien als ze 'aangekleed' zijn.

Aldus Ulla-Stina

De naam van de schilderijen zijn wel achterhaald, "Eeuwigheid oneindigheid" en "tijd  uur". Maar niet wie de kunstenaars zijn.

Wie het weet, mag het zeggen

Dit zijn drie kunstwerken (diorama's) die wel zijn ondertekend: K.S. Williams. Wat staat voor Kristjana S. Williams.

Kristjana S. Williams is een multidisciplinaire kunstenaar, wiens werk zich uitstrekt over fijne kunstcollages, met de hand gesneden 3D-kunstwerken, illustratie, animatie en digitaal ontwerp. Haar ontwerpen zijn geïnspireerd op de natuur, en haar techniek combineert het lagen van Victoriaanse gravures met elementen uit de natuur om de symmetrie in alle levende wezens te weerspiegelen. Haar werk is inmiddels goed bekend, heeft tal van prijzen gewonnen en is over de hele wereld te vinden.

Een duistere en mystieke diorama. Kristjana's interpretatie van een olieverfschilderij van Vlaamse Meesters. De Vlaamse schilders waren meesters in het olieverfmedium en gebruikten het voornamelijk om een robuuste en realistisch gedetailleerde visie op de wereld om hen heen te portretteren. Kristjana brengt deze 'Oliewereld' (Oliu heimur in het IJslands) naar de moderne tijd door het te herontwerpen tot een gelaagd diorama met haar mystieke wezens en interessante elementen verweven in de oorspronkelijke oliewereld.

Dit kunstwerk maakt deel uit van een trilogie diorama's die elkaar aanvullen wanneer ze samen worden opgehangen. Het zijn "Listen In",  "Taste it"  en "Look closer"

Hier "Listen in" ofwel "luisteren"

Deze is "taste it" ofwel "proeven"

dit is "Look closer"of "kijk dichterbij"

Waarom de diorama's zo genoemd zijn is niet helemaal duidelijk

Het origineel staat in Florence in Italië en is gemaakt door Michelangelo. Het heeft de naam "David". 

De 2 meter hoge replica aan boord van het ms Nieuw Statendam, op het Lido Deck, is er een doorschijnende harskopie. In zijn rechterhand heeft hij een moderne smartphone. Althans, dat was ooit. Helaas is ondertussen de smartphone verdwenen. 

Veel passagiers weten niet wat het beeld voorstelt. Het is Michel!   Michel who?   Michel Angelo!   Nooit van gehoord! Laat staan dat het beeld in Florence "David" heet.

De maker van dit kunstwerk is Daniel Anderson

Hij zegt over het kunstwerk dat de opwinding van de kijkers het belangrijkste is en de interactiviteit en de dialoog die het creëert: een blik op maatschappelijke evolutie in relatie tot technologie en de afhankelijkheid, het samenleven en de vooruitgang van de mens hiermee. Michelangelo zei ooit: „De mens zal binnenkort een werktuig van zijn gereedschap worden.” Misschien zijn we op weg om zijn vooruitziende blik te bevestigen.

 

Het is lastig te achterhalen wie de kunstenaars zijn. Maar kijk eens goed waar het allemaal van gemaakt is.

Het linker kunstwerk is een replica van de "Japanse voetbrug" van schilder Claude Monet. Met de waterlelievijver. Het zou kunnen zijn van Daniel Anderson, maar dat is tot heden nog niet bevestigd.

Vier kunstwerken met een digitaal mozaiek gebaseerd op de Mona Lisa van Leonardo da Vinci.

 

Ook bij de liften zien we dit kunstwerk. Borduurwerk in de vorm van een tas, schoenen, bril en fototoestel. 

Ook iets van Ulla-Stina Wikander

 

"Baroque Space II" van de Britse kunstenaar Matthew Simmonds. Het is uitgehouwen uit een stuk Carrara marmer. Het stamt uit 2018

Ook vier kunstwerken met een digitaal mozaiek. Deze zijn gebaseerd op de het "meisje met de parel" van Johannes Vermeer

"Meisje met de parel" anno nu?

Dit zijn drie kunstwerken van de Franse kunstenaar Thierry Gueho (1961).  Waarschijnlijk uit de National Portrait Gallery in Londen. Het zijn mozaiek-achtige portretten.

Campbell's Tomato Soup - een van de vele zeefdrukken van Andy Warhol uit 1968. Een serie waar hij in 1962 mee begon.

Er zijn nogal wat varianten van dit blik, door Warhol ontwikkeld om een kunstwerk te maken wat, althans in de USA, dagelijks voorbij kan komen

Andy Warhol werd als Andrew Warhola geboren in Pittsburgh op 6 augustus 1928 en is overleden op 22 februari 1987 in New York.

Hij werd in de jaren zestig bekend om zijn pop-art. 

Dit zijn drie schilderijen van Eugenia Loli.

Zij zegt zelf het volgende:  Ik ben een surrealistische collagekunstenaar, illustrator en filmmaker. Voordat de kunst mijn leven overnam, werkte ik in de technologiesector. Ik studeerde computerprogrammering en -analyse; mijn eerste baan na mijn afstuderen was bij een AI-project. Ik kom oorspronkelijk uit Griekenland, maar woon al jaren in de VS.

"Three Minutes to Nirvana" by Eugenia Loli

Dit kunstwerk verbeeldt de reis die de mensheid moet afleggen om een ​​hogere staat van zijn te bereiken. Duidelijk zijn de drie niveaus te zien. 

Ieder niveau heeft zijn eigen betekenis.

"Natuurhistorisch Museum" by Eugenia Loli

"A question of Candy" by Eugenia Loli

Dit zijn twee kunstwerken van Jane Perkins. Beiden geïnspireerd door werken van Vincent van Gogh.

Links met de naam "Sterrennacht" en rechts  "Tarweveld met cipressen"

Jane Perkins beschrijft haar kunstwerken als eindeloze 'puzzelstukken' en maakt enorme collages van kleine gevonden voorwerpen. 
Plastic speelgoed, knopen en alledaagse dingen worden hergebruikt en zorgvuldig geplaatst om opvallende portretten te maken of grote meesters te recreëren.

Jane is geboren in 1958 en is opgegroeid in de buurt van Londen. Zij woont nu in Devon (UK)

Na 17 jaar in de verpleegkunde heeft zij genoten van een carrièrepauze.  Om de kinderen op te voeden en een studie Textiel te volgen. Zij ontdekte haar eigenzinnige kant! Zij vond het spannend om materialen met een geschiedenis te gebruiken en ontwikkelde een liefde voor kunst met een element van plezier en het onverwachte.

Een van de kunstwerken is "het meisje met de parel" van Vermeer. Maar zij is helaas niet de kunstenaar van de kunststukken "meisje met de parel" op het ms Nieuw Statendam

Op het promenade dek staat dit kunstwerk. Het zijn Tom Dixon Etch hanglampen in messing en koperen afwerkingen

Het was even zoeken op internet naar de kunstenaar van deze vier kunstwerken. Twee keer twee dames als puzzelstukjes.

Het lijkt op een creatie van Alma Haser. 

Alma Haser is geboren in 1989 en stamt uit een kunstenaarsfamilie uit het Zwarte Woud in Duitsland. Zij woont nu in Zuidoost-Engeland. Ze staat bekend om haar complexe en minutieus geconstrueerde portretten, die beïnvloed zijn door haar creativiteit en haar achtergrond in de beeldende kunst. Haser creëert opvallend werk dat de aandacht trekt en de geest boeit.

Ze verlegt de grenzen van traditionele portretfotografie. Ze transformeert haar portretten tot futuristische papieren sculpturen en vervaagt de grenzen tussen tweedimensionale en driedimensionale beelden. Haser heeft vele prijzen gewonnen voor haar werk. 

Nog twee mysterieuze kunstwerken. Dashel Air and Drashel Deep uit 2018 van de Britse kunstenaar Simon Casson

Simon Casson werd geboren in York en groeide op in Zambia. Hij studeerde beeldende kunst. Hij woont en werkt, samen met zijn  vrouw Sheridan, op het platteland van Somerset. 

Met zijn fusie van klassieke en hedendaagse technieken nodigt hij ons uit in een wereld waar fragmenten van oude meesterwerken samensmelten met moderne abstractie. In een gelaagde, vloeiende dynamiek waarbij geen van beide elementen de overhand krijgt, nodigt de kunstenaar ons, in zijn eigen woorden, uit om "door lagen heen te kijken... naar een andere voering, een ander bestaan."

Drie mooie schilderijen. Helaas is de betekenis en de kunstenaar(s) niet te achterhalen

Dit zijn de kunstwerken in het voorste trappenhuis aan boord van het ms Nieuw Statendam.

De informatie is niet compleet. Mocht u meer info hebben, laat het weten via email"Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

De kunstwerken in de andere trappenhuizen komen er nog aan.

Het volgende gaat over het middelste trappenhuis. Daar zit zogezegd muziek in..

We gaan van boven naar beneden

We zijn nog gegevens hierover aan het verzamelen, dus voorlopig even alleen de kunstwerken zonder tekst:

Hier is duidelijk Jimi Hendrix te zien. Waarschijnlijk is dit een zeefdruk van Veronika Hjort.  

Dit is een kunstwerk genaamd "sonochromatic Record" van Neil Harbisson.

De kleuren en patronen op de plaat zijn een artistieke interpretatie van hoe muziek eruitziet door de ogen van de kunstenaar.

Het zijn vier LP's alsvolgt:

Deze LP heeft de naam "the very best of country"

Deze LP is van Scott Joplin - Piano Rags - Volume II

Dit is een LP van de platenmaatschappij Decca. De naam van de LP is niet te zien, maar de artiest is STanley Black

Stanley Black die op 14 juni 1913 is geboren in Whitechapel, England als Solomon Schwartz.  Zijn ouders waren Poolse en Roemeense Joden. Hij is overleden op 27 november 2002.

Hij was een gerenommeerd musicus die met veel artiesten samenwerkte

 

Deze LP heet "Lisa Lisa and cult jam with full force"

Het is het debuutalbum van Lisa Lisa & Cult Jam in samenwerking met de band en het productieteam, Full Force, uitgebracht op Columbia Records op 2 augustus 1985. 

Geen idee wie het heeft ontworpen, maar het zijn allemaal ouderwetse cassettebandjes.