Kunst aan boord het ms Nieuw Statendam is interessant. Over het hele schip zijn kunstwerken te zien, zeker in de trappenhuizen.
Het voorste trappenhuis heeft als thema "kunstgeschiedenis met een twist." Het middelste trappenhuis heeft als thema "muziek" en het achterste trappenhuis is het "mode" of in het Engels "Fashion"
De totale waarde van de kunst aan boord is ongeveer 4 miljoen dollar. De collectie van het schip omvat werken van 180 kunstenaars en werd samengesteld door twee kunstadviseurs: het in Londen gevestigde Artlink en het Noorse YSA Design.
We beginnen de kunsttour bij het voorste trappenhuis. Graag doorklikken op "kijk meer", "hier" of op de foto
De kunstwerken op de bovenstaande foto zijn van Bernard Pras. Links is van Gogh, rechts Aphrodite.
De foto's zijn gemaakt door de samensteller. De kunstwerken zijn allemaal eigendom van Holland America Line, van wie anders......?
Veel informatie over de kunstwerken en de kunstenaars zijn te vinden op diverse sites op internet, maar helaas niet alles
Voor aanvullingen en correcties, graag een email naar
Bijgewerkt: 10 februari 2026
Op dek 12 bij het voorste trappenhuis staat een kunstwerk van René Margritte. Het lijkt op een vitrine met een aantal voorwerpen. Maar kijkend door het "oog" is er iets bijzonders te zien:
In de biografie van René Magritte staat het volgende
René Magritte werd geboren op 21 november 1898 te Lessen, in de provincie Henegouwen. Als één van de belangrijkste figuren
van het Belgisch surrealisme, omringt Magritte zich al snel met Belgische, Franse en Amerikaanse kunstenaars die zijn werk
zijn hele leven lang zullen beïnvloeden. Hij ontwikkelt zijn oeuvre volgens verschillende kunsttechnieken, het “surrealisme in volle zon”,
zoals hij het zelf omschrijft, of de “période vache” eind jaren 1940.
De jaren vijftig en zestig worden gekenmerkt door het werk en de zoektocht van de kunstenaar naar de herhaling
en de grote Magrittiaanse beelden die zijn succes vormden. Hij sterft op 15 augustus 1967 aan de gevolgen van alvleesklierkanker.
Op het kunstwerk "van Gogh" is duidelijk te zien hoe Bernard Pras te werk ging. Wat is er niet allemaal te zien?
Bij de liften een dek lager zien we dit kunstwerk. Borduurwerk in de vorm van een naaimachine, strijkijzer, schaar en garenklosjes.
Dankzij een goede tip weten we dat dit gemaakt blijkt te zijn door Ulla-Stina Wikander
Ulla-Stina Wikander is geboren in 1957 en opgegroeid in Göteborg. Ze woont momenteel in Kullavik/Stockholm, Zweden en werkt sinds 1986 als kunstenaar.
Zij zegt op haar website het volgende:
"Al meer dan tien jaar verzamel ik kruissteekborduurwerk en inmiddels heb ik een grote collectie met meer dan honderd verschillende ontwerpen.
In 2012 ben ik begonnen met het borduren van gewone huishoudelijke artikelen uit de jaren 70, zoals een stofzuiger, naaimachine, elektrische mixer, enzovoort. Ik vind het interessant om te zien hoe deze objecten transformeren in een nieuwe context; het verouderde, de dingen die we niet meer willen, de oude en vergeten dingen. Ze worden artefacten uit een vervlogen tijdperk, vermomd, gecamoufleerd en aangekleed. Ik geef ze een tweede leven en hoewel ik het borduurwerk in stukken knip, vind ik dat ze er erg mooi uitzien als ze 'aangekleed' zijn.
Aldus Ulla-Stina
De naam van de schilderijen zijn wel achterhaald, "Eeuwigheid oneindigheid" en "tijd uur". Maar niet wie de kunstenaars zijn.
Wie het weet, mag het zeggen
Dit zijn drie kunstwerken (diorama's) die wel zijn ondertekend: K.S. Williams. Wat staat voor Kristjana S. Williams.
Kristjana S. Williams is een multidisciplinaire kunstenaar, wiens werk zich uitstrekt over fijne kunstcollages, met de hand gesneden 3D-kunstwerken, illustratie, animatie en digitaal ontwerp. Haar ontwerpen zijn geïnspireerd op de natuur, en haar techniek combineert het lagen van Victoriaanse gravures met elementen uit de natuur om de symmetrie in alle levende wezens te weerspiegelen. Haar werk is inmiddels goed bekend, heeft tal van prijzen gewonnen en is over de hele wereld te vinden.
Een duistere en mystieke diorama. Kristjana's interpretatie van een olieverfschilderij van Vlaamse Meesters. De Vlaamse schilders waren meesters in het olieverfmedium en gebruikten het voornamelijk om een robuuste en realistisch gedetailleerde visie op de wereld om hen heen te portretteren. Kristjana brengt deze 'Oliewereld' (Oliu heimur in het IJslands) naar de moderne tijd door het te herontwerpen tot een gelaagd diorama met haar mystieke wezens en interessante elementen verweven in de oorspronkelijke oliewereld.
Dit kunstwerk maakt deel uit van een trilogie diorama's die elkaar aanvullen wanneer ze samen worden opgehangen. Het zijn "Listen In", "Taste it" en "Look closer"
Hier "Listen in" ofwel "luisteren"
Deze is "taste it" ofwel "proeven"
dit is "Look closer"of "kijk dichterbij"
Waarom de diorama's zo genoemd zijn is niet helemaal duidelijk
Het origineel staat in Florence in Italië en is gemaakt door Michelangelo. Het heeft de naam "David".
De 2 meter hoge replica aan boord van het ms Nieuw Statendam, op het Lido Deck, is er een doorschijnende harskopie. In zijn rechterhand heeft hij een moderne smartphone. Althans, dat was ooit. Helaas is ondertussen de smartphone verdwenen.
Veel passagiers weten niet wat het beeld voorstelt. Het is Michel! Michel who? Michel Angelo! Nooit van gehoord! Laat staan dat het beeld in Florence "David" heet.
De maker van dit kunstwerk is Daniel Anderson
Hij zegt over het kunstwerk dat de opwinding van de kijkers het belangrijkste is en de interactiviteit en de dialoog die het creëert: een blik op maatschappelijke evolutie in relatie tot technologie en de afhankelijkheid, het samenleven en de vooruitgang van de mens hiermee. Michelangelo zei ooit: „De mens zal binnenkort een werktuig van zijn gereedschap worden.” Misschien zijn we op weg om zijn vooruitziende blik te bevestigen.
Het is lastig te achterhalen wie de kunstenaars zijn. Maar kijk eens goed waar het allemaal van gemaakt is.
Het linker kunstwerk is een replica van de "Le Pont Japonais" ("Japanse voetbrug") van schilder Claude Monet in zijn tuin in Giverny.
Het kunstwerk is een herinterpretatie van het beroemde schilderijen van de brug van de Franse kunstenaar Bernard Pras.
Pras creëert deze afbeeldingen door alledaagse voorwerpen, vaak speelgoed en huishoudelijke artikelen, zorgvuldig te rangschikken.
Vanuit een specifiek perspectief vormen deze objecten samen het uiteindelijke beeld van de brug.
Evenals het rechter kunstwerk is het een voorbeeld van "assemblagekunst" of "installatiekunst" waarbij het perspectief cruciaal is voor de herkenning van het onderwerp.
Bernard Pras werd geboren in 1952 en studeerde beeldende kunst in Toulouse. In 1997, na twintig jaar schilderen, vond hij een nieuwe uitdrukkingsvorm. Hij werkt vanuit een tekening en verzamelt uiteenlopende objecten, geselecteerd op basis van kleur, vorm en zelfs betekenis. Vervolgens assembleert hij ze, waarbij hij de voortgang van zijn werk vastlegt met zijn camera. Dan verschijnt het onderwerp, wiens beeld vastgelegd zal worden
Vier kunstwerken met een digitaal mozaiek gebaseerd op de Mona Lisa van Leonardo da Vinci.
Ook bij de liften zien we dit kunstwerk. Borduurwerk in de vorm van een tas, schoenen, bril en fototoestel.
Ook iets van Ulla-Stina Wikander
"Baroque Space II" van de Britse kunstenaar Matthew Simmonds. Het is uitgehouwen uit een stuk Carrara marmer. Het stamt uit 2018
Ook vier kunstwerken met een digitaal mozaiek. Deze zijn gebaseerd op de het "meisje met de parel" van Johannes Vermeer.
Het kunstwerk is een combinatie van Audrey Hepburn en het beroemde schilderij "Meisje met de parel" van Johannes Vermeer.
Het is een moderne digitale kunststijl die bekend staat als "glitch art" of een vergelijkbare bewerking, waarbij het beeld in horizontale stroken is verdeeld.
"Meisje met de parel" Een mash-up van Audrey Hepburn en Vermeer's "Meisje met de parel".
Dit zijn drie kunstwerken van de Franse kunstenaar Thierry Gueho (1961). Waarschijnlijk uit de National Portrait Gallery in Londen. Het zijn mozaiek-achtige portretten.
Campbell's Tomato Soup - een van de vele zeefdrukken van Andy Warhol uit 1968. Een serie waar hij in 1962 mee begon.
Er zijn nogal wat varianten van dit blik, door Warhol ontwikkeld om een kunstwerk te maken wat, althans in de USA, dagelijks voorbij kan komen
Andy Warhol werd als Andrew Warhola geboren in Pittsburgh op 6 augustus 1928 en is overleden op 22 februari 1987 in New York.
Hij werd in de jaren zestig bekend om zijn pop-art.
Dit zijn drie schilderijen van Eugenia Loli.
Zij zegt zelf het volgende: Ik ben een surrealistische collagekunstenaar, illustrator en filmmaker. Voordat de kunst mijn leven overnam, werkte ik in de technologiesector. Ik studeerde computerprogrammering en -analyse; mijn eerste baan na mijn afstuderen was bij een AI-project. Ik kom oorspronkelijk uit Griekenland, maar woon al jaren in de VS.
"Three Minutes to Nirvana" by Eugenia Loli
Dit kunstwerk verbeeldt de reis die de mensheid moet afleggen om een hogere staat van zijn te bereiken. Duidelijk zijn de drie niveaus te zien.
Ieder niveau heeft zijn eigen betekenis.
"Natuurhistorisch Museum" by Eugenia Loli
"A question of Candy" by Eugenia Loli
Dit zijn twee kunstwerken van Jane Perkins. Beiden geïnspireerd door werken van Vincent van Gogh.
Links met de naam "Sterrennacht" en rechts "Tarweveld met cipressen"
Jane Perkins beschrijft haar kunstwerken als eindeloze 'puzzelstukken' en maakt enorme collages van kleine gevonden voorwerpen.
Plastic speelgoed, knopen en alledaagse dingen worden hergebruikt en zorgvuldig geplaatst om opvallende portretten te maken of grote meesters te recreëren.
Jane is geboren in 1958 en is opgegroeid in de buurt van Londen. Zij woont nu in Devon (UK)
Na 17 jaar in de verpleegkunde heeft zij genoten van een carrièrepauze. Om de kinderen op te voeden en een studie Textiel te volgen. Zij ontdekte haar eigenzinnige kant! Zij vond het spannend om materialen met een geschiedenis te gebruiken en ontwikkelde een liefde voor kunst met een element van plezier en het onverwachte.
Een van de kunstwerken is "het meisje met de parel" van Vermeer. Maar zij is helaas niet de kunstenaar van de kunststukken "meisje met de parel" op het ms Nieuw Statendam
Op het promenade dek staat dit kunstwerk. Het zijn Tom Dixon Etch hanglampen in messing en koperen afwerkingen
Het was even zoeken op internet naar de kunstenaar van deze vier kunstwerken. Twee keer twee dames als puzzelstukjes.
Het lijkt op een creatie van Alma Haser.
Alma Haser is geboren in 1989 en stamt uit een kunstenaarsfamilie uit het Zwarte Woud in Duitsland. Zij woont nu in Zuidoost-Engeland. Ze staat bekend om haar complexe en minutieus geconstrueerde portretten, die beïnvloed zijn door haar creativiteit en haar achtergrond in de beeldende kunst. Haser creëert opvallend werk dat de aandacht trekt en de geest boeit.
Ze verlegt de grenzen van traditionele portretfotografie. Ze transformeert haar portretten tot futuristische papieren sculpturen en vervaagt de grenzen tussen tweedimensionale en driedimensionale beelden. Haser heeft vele prijzen gewonnen voor haar werk.
Nog twee mysterieuze kunstwerken. Dashel Air and Drashel Deep uit 2018 van de Britse kunstenaar Simon Casson
Simon Casson werd geboren in York en groeide op in Zambia. Hij studeerde beeldende kunst. Hij woont en werkt, samen met zijn vrouw Sheridan, op het platteland van Somerset.
Met zijn fusie van klassieke en hedendaagse technieken nodigt hij ons uit in een wereld waar fragmenten van oude meesterwerken samensmelten met moderne abstractie. In een gelaagde, vloeiende dynamiek waarbij geen van beide elementen de overhand krijgt, nodigt de kunstenaar ons, in zijn eigen woorden, uit om "door lagen heen te kijken... naar een andere voering, een ander bestaan."
Dankzij wat hulp blijkt het middelste schilderij van Elisabeth Rønne te zijn. Gezien de stijl van de andere kunstwerken, zullen deze ook van haar zijn.
Dit zijn de kunstwerken in het voorste trappenhuis aan boord van het ms Nieuw Statendam.
De informatie is niet compleet. Mocht u meer info hebben, laat het weten via email:
De kunstwerken in de andere trappenhuizen staan in het vervolg van het artikel.
Hier is duidelijk Jimi Hendrix te zien. Waarschijnlijk is dit een zeefdruk van Veronika Hjort.
Dit is een kunstwerk genaamd "sonochromatic Record" van Neil Harbisson.
De kleuren en patronen op de plaat zijn een artistieke interpretatie van hoe muziek eruitziet door de ogen van de kunstenaar.
Het zijn vier LP's alsvolgt:
Deze LP heeft de naam "the very best of country"
Deze LP is van Scott Joplin - Piano Rags - Volume II
Dit is een LP van de platenmaatschappij Decca. De naam van de LP is niet te zien, maar de artiest is STanley Black
Stanley Black die op 14 juni 1913 is geboren in Whitechapel, England als Solomon Schwartz. Zijn ouders waren Poolse en Roemeense Joden. Hij is overleden op 27 november 2002.
Hij was een gerenommeerd musicus die met veel artiesten samenwerkte
Deze LP heet "Lisa Lisa and cult jam with full force"
Het is het debuutalbum van Lisa Lisa & Cult Jam in samenwerking met de band en het productieteam, Full Force, uitgebracht op Columbia Records op 2 augustus 1985.
Geen idee wie het heeft ontworpen, maar het zijn allemaal ouderwetse cassettebandjes.
Een keramieke kunstuiting van een radio-cassette recorder gemaakt en ontworpen door de Engelse kunstenares Katharine Morling
Katharine Morling startte haar carrière met het maken van geglazuurde majolica, maar was er niet gelukkig mee: op deze wijze, ingebed in de traditie, zag ze zichzelf niet als kunstenaar. In 2007 op het Royal College of Art, MA Glass and Ceramics, ontdekte ze hoe ze wilde werken: tekenen werd belangrijk.
Haar werk veranderde compleet toen ze begon met haar, soms levensgrote, zwart-witte stukken. Deze stukken beginnen als een schets, die ze vertaalt in 3D. Ze noemt zichzelf een driedimensionaal mens: ze wil er omheen kunnen lopen, het van alle kanten bekijken. Eerst maakt ze kleine maquettes, om uit te puzzelen hoe het er uit moet zien, daarna schetst ze op lappen klei de details.
Huiselijke voorwerpen, gereedschappen en meubels, verwerkt in stillevens, verwijzen naar ons alledaagse leven. Origineel en met een knipoog naar het surreële, heeft het de kunstenaar ruime internationale erkenning opgeleverd
Twee afbeeldingen van bekende theaters.
Het Markgrafelijke Operahuis in Bayreuth uit de 18e eeuw. Nog steeds in originele staat. Het is in 1748 geopend en staat op de Unesco werelderfgoed lijst
Het Teatro Scientifico Bibiena in Mantua, Italië.
Het is ontworpen door Antonio Galli Bibiena in barokke en rococo stijl en ingehuldigd in 1769.
In 1770 heeft Mozart hier, toen hij 13 jaar was, een concert gegeven.
Toch weer een relatie tot Vlaardingen omdat hij ook op het Vlaardingse van Peteghem orgel heeft gespeeld. Al stond het toen nog in Gent.......
Dit zijn duidelijk twee plaatjes van een radio cassetterecorder en een ouderwetse platenspeler. Het hoort bij de kunst, maar geen idee wie dit ontworpen heeft
Dit zijn drie kunstwerk met portretten van bekende muzikanten in historisch militair uniformen.
De werken zijn een parodie op werken van George Dawe RA (1781-1829). Hij was een Engelse portretschilder die 329 portretten schilderde van Russische generaals die actief waren tijdens Napoleons invasie van Rusland voor de Militaire Galerij van het Winterpaleis. Hij verhuisde in 1819 naar Sint-Petersburg, waar hij erkenning kreeg voor zijn werk van de gevestigde kunstwereld en lovende verzen van Poesjkin ontving.
Dit is de bekende muzikant Frank Zappa o.a. van de groep "Mothers of Invention". Zappa was een invloedrijke componist, gitarist en bandleider.
Dit is Dave Grohl, bekend van the Foo Fighters and Nirvana
en dit is uiteraard Bob Dylan.
De lichtinstallatie creëert een optische illusie van een oneindig lijkende gang met lichtpunten
Twee ouderwetse vinylplaten met kunstzinnige muzikale afbeeldingen
Dit is een schilderij op vinyl getiteld "adoration of the Hi-Fi II" wat is gemaakt door de kunstenaar Casey Childs.
Een bebaarde man die een hoofdtelefoon draagt en een microfoon in zijn ene hand heeft en wellicht een smartphone in zijn andere hand.
Op de website van Casey Childs is inderdaad deze afbeelding en de dame met het shirt "Ramones"te vinden.
Verkocht in 2018, wat overeenkomt met de inrichting van het ms Nieuw Statendam
Dit staat ook op de website van Casey Childs met de totel "adoration of the Hi-Fi II"
Casey Childs is in 1974 geboren in Powell, Wyoming. Op zijn website zegt hij "Mijn werk als geheel omvat een verkenning van de menselijke ervaring"
Hij heeft vele prijzen gewonnen met zijn werken en heeft vele tentoonstellingen gedaan
met veelkleurig Louis Vuitton print
Zoals internet zegt, dit is een DJ controller veelkleurige Louis Vuitton monogram
Ook een kunstwerk wat staat bij de liften in het middelste trappenhuis. Het is een kunstwerk in de vorm van een elektrische gitaar.
Dit is een röntgenfoto van een Alpine Muffy gehoorbeschermer die wordt gedragen als een koptelefoon
Drie kunstwerken waarbij het opengewerkt fruit gecombineerd is met een muziek thema.
Wederom lastig de kunstenaar te achterhalen. Internet praat over een fotograaf uit het Stockholm atelier. Andere bronnen geven de naam van kunstenares Sara Clarken.
Deze laatste geeft als resultaat kunstwerken die vergelijkbaar zijn.
Een opengewerkte ananas waarin CD's zijn verwerkt
Een opengewerkte watermeloen met singles.
Een Advocado met een discobal als pit.
Je moet er maar op komen, maar past zeker bij de muziek kunstwerken op het ms Nieuw Statendam
Het kunstwerk heeft de naam "Tree of life - Madame Butterfly" en is van de Nederlandse kunstenares Carolien Bosch uit Nijmegen.
Het hangt op een dek bij de liften in het middelste trappenhuis op het ms Nieuw Statendam
Carolien is een veelzijdige, creatieve kunstenaar met een enorme passie voor mode en styling. Als kind droomde ze al van een toekomst in de creatieve sector. Haar kennis, ervaring en creativiteit op het gebied van taxidermie, styling, ambacht en designadvies komen samen in haar werk. Met haar liefde voor en oog voor detail probeert ze de vlinders altijd weer tot leven te wekken
Dit is een afbeelding van een Braun PC3 SV Platenspeler ontworpen door Dieter Rams Met de single "Mistery Train" van Elvis Presley op Sun records uit Memphis, Tennessee
Deze "pick-up" kan niet alleen 45 toeren afspelen, maar ook LP's op 33 toeren en zelfs de oudere 78 toeren platen.
Bubble gum poster van de Beatles met van links naar rechts George Harrison, Paul McCartney, Ringo Star en John Lennon.
De titel is "All you need is gum". De kunstenaar is Michael Moebius. Het is een combinatie van popcultuur en de hyperrealistische stijl van Moebius.
rechtsonder is de handtekening te zien van Moebius.
Op zijn website staat het volgende: Michael Moebius werd in 1968 geboren in Pirna, Duitsland. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een liefde voor kunst en het tekenen van cartoons werd zijn eerste passie. Maar in het toenmalige communistische Oost-Duitsland waren pragmatischere bezigheden aan de orde van de dag. Kunst moest even opzijgezet worden om een formele opleiding te volgen, en Michael koos voor een carrière in de techniek en de bouw. Tijdens een periode waarin hij werkte in een parallel vakgebied als architectuurillustrator, stuitte Michael op een boek met pin-ups van Alberto Vargas. Een nieuwe liefde ontstond en Michael besloot dat figuratieve kunst zijn levenswerk zou worden. Hij begon schilderkunst te studeren aan de kunstacademie in Dresden en in 1998 beleefde hij een grote doorbraak. Het was in die tijd, na de val van de Berlijnse Muur, dat Michael naar de Verenigde Staten kon emigreren. Zijn talent als schilder en fotograaf was direct duidelijk en hij werd al snel een gewilde kunstenaar onder verzamelaars. Michael heeft al deelgenomen aan grote tentoonstellingen in de Verenigde Staten. Tot zijn verzamelaars en uitgevers behoren onder meer Playboy, Procter & Gamble, Laura Biagiotti, Vogue, Vanity Fair, Robb Report en andere bekende bedrijven.
Het kunstwerk op de onderste etage van het trappenhuis is een kunstwerk te zien van David Bowie.
Het portret is in Parijs gemaakt in 1973 door fotograaf Justin de Villeneuve voor het album "Pin Ups". Hij heeft twee verschillende ogen (heterochromie Iridus)
David Bowie is eigenlijke naam is Davy Jones. Eind jaren zestig waren er een aantal andere artiesten met dezelfde naam o.a. Davy Jones van de Monkees.
David Robert Jones werd geboren in Brixton op 8 januari 1947. Op 13-jarige leeftijd, geïnspireerd door de jazz van het Londense West End, pakte hij de saxofoon op en vroeg Ronnie Ross om les. De bands waar hij in speelde – The Kon-Rads, The King Bees, de Mannish Boys en de Lower Third – gaven hem een introductie in de flamboyante wereld van pop en mode en in 1966 was hij David Bowie, met lang haar en sterrenambities die door zijn hoofd spookten. Kenneth Pitt werd zijn manager en zijn carrière begon met een handvol grotendeels vergeten singles en een hoofd vol ideeën. Pas in 1969 zou hij echt doorbreken in de hitlijsten met de legendarische Space Oddity. Te midden van zijn muzikale zwerftochten in de late jaren '60 experimenteerde de jonge Bowie met mixed media, film, mime, Tibetaans boeddhisme, acteren en de liefde. Een debuutrockalbum, oorspronkelijk getiteld David Bowie en later hernoemd tot Man of Words, Man of Music en vervolgens tot Space Oddity, was een eerbetoon aan de caleidoscopische invloeden van de Londense kunstscene, terwijl het tegelijkertijd een voorbode was van een songwritingtalent dat zou leiden tot enkele van de beste en meest onderscheidende werken in de rock-'n-rollgeschiedenis – ook al zou het de rest van de wereld nog een paar jaar kosten om dat te ontdekken.
Hij was eerst getrouwd met Angie Bowie (Mary Angela Barnett) van 1970 tot 1980. Angie schonk hem een zoon had: Zowie Bowie (Duncan Jones). In 1992 trouwde hij met Imam Abdulmajid bij wie hij in 2000 een dochter kreeg: Alexandria Zahra JonesOp 10 januari 2016 overleed David Bowie vredig, omringd door zijn familie, na een moedige strijd van 18 maanden tegen kanker. Zijn oeuvre, zijn invloed op meerdere generaties en zijn nalatenschap van onverschrokken innovatie en eindeloze vernieuwing zullen voor altijd voortleven.
Dan zijn we aanbeland bij het achterste trappenhuis.
Dit kunstwerk is van gemaakt van rode vlinders die samen een jurk vormen.
Het kunstwerk is de "Butterfly Dress" (Vlinderjurk), een collage gemaakt door de Britse kunstenaar Joseph Silcott.
Het specifieke kunstwerk op de foto, dat volledig uit rode vlinders bestaat, wordt ook wel aangeduid als "Red Dress"
Deze foto en de volgende zijn gemaakt door fotograaf Bart van Leeuwen. Het heet "Chanel Paris".
Bart van Leeuwen was een modefotograaf, geboren in Amsterdam op 5 februari 1950 en ondertussen op 17 juni 2017 overleden.
Zijn eerste foto's publiceerde hij in 1967 en was sinds 1971 freelance fotograaf. Zoals wel te zien is op de foto's was hij geïnspireerd door het Italiaanse neorealisme
Ook deze foto van Bart van Leeuwen met de titel "Una Donna Particolare"
Hier hangen 4 kunstwerken met ieder een eigen uitleg. Ook hier is het lastig om de naam van de kunstenaar te vinden.
Het lijkt een uil met vlinders. Maar kijk eens goed. Het is een artistieke foto van een dame in een witte jurk met papieren vlinders. Handen op de knieën.
Het kunstwerk heeft de titel "Vlinders 4". Kunstenares zou Carolien Bosch kunnen zijn, maar dat is niet bevestigd. Zij heeft wel vergelijkbare kunstwerken gemaakt.
Dit kunstwerk lijkt gemaakt door de Oekraïnse kunstenares Lilya Chavaga.
De maker van dit kunstwerk is Deborah Stevenson. Het heeft de titel "Blue & Red & Yellow"
Deborah is geboren in Washington, DC. Ze groeide op in Tokio, ging naar de middelbare school in Baltimore en behaalde haar bachelordiploma aan Sarah Lawrence College in New York. Ze woonde vele jaren aan de westkust en is onlangs terugverhuisd naar de oostkust. Momenteel woont ze in Belfast, Maine.
"Dit hang naast "Blue & Red & Yellow" en is ook van Deborah Stevenson. Dit heeft de titel "Side effects"
Dit zijn twee diorama's met ieder vier modepoppen. Langslopen geeft een speciaal effect. Alsof het bewegende beelden zijn.
Een kunstenaar als Chris Dorosz maakt vergelijkbare kunstwerken, maar het staat niet in zijn oeuvre op internet
Dit is een kunstwerk van Eduard Erlikh.
Dit is ook weer een auqarel van Erlikh. Ook weer gesigneerd. De figuur is afgebeeld in aardetinten, wat suggereert dat het is gemaakt met materialen zoals koffie of thee.
Het hoofd van de figuur is vaag en heeft geweivormige uitsteeksels, wat een mythologisch of theatraal uiterlijk geeft. De titel is "Military suit with a crown" ofwel "militair pak met een kroon"
De foto's van Erlikh zijn verschenen in editorials van onder andere Vogue USA, Vogue Germany, Vogue Japan, Vogue Sposa Italia, Elle Germany, Madam Figaro Paris, Marie Clair France, Rouge China en Tush Germany.
Fotografe Natalie Lennard, beter bekend als Miss Aniela., geeft een onconventionele draai aan redactionele modeportretten. Dit kunstwerk (foto) kreeg de naam "Ontdooide Vesting” (2015). Een mix van fantasie en werkelijkheid. Het is een blauwe dupionjurk gedragen door het model in Thawed Fortress. Miss Aniela is een kunstfotografe gevestigd in Zuidoost-Engeland. Miss Aniela is zelfstandig model, regisseert, fotografeert en bewerkt haar eigen beelden digitaal. Deze ingelijste foto is van de serie "Surreal Fashion"
Ook deze is van Miss Aniela en ook uit de serie "Surreal Fashion". De foto toont een vrouw in opvallende mode, vergezeld door een toekan en een kleinere vogel, in een binnenscène.
Drie kunstwerken naast elkaar van Derek Gores. De drie hebben elk het thema New York. Links "where to be", in het midden "Slippery Catwalk" en rechts "Uptown Playground"
Derek Gores is geboren in 1971 in New York. Hij behaalde zijn BFA aan The Rhode Island School of Design in 1993. Na zijn afstuderen werkte hij als commercieel kunstenaar en later als art director in de Licensed Apparel-industrie, waar hij werk creëerde voor de NFL en alle grote sportcompetities, voor VF Corporation, 's werelds grootste kledingbedrijf. Hij werkte als freelancer voor Sony/LiveNation en maakte ontwerpen voor tournee-merchandise voor enkele van 's werelds grootste bands, waaronder Madonna, U2, Van Halen, Depeche Mode en vele anderen. Gores werkte meer dan tien jaar in de kledingindustrie, waarna hij op 37-jarige leeftijd volledig overstapte naar de beeldende kunst.
Derek Gores recyclet tijdschriften, kaarten, gegevens en meer in zijn weelderige portretten op canvas. De balans tussen detail en speelsheid in elk werk onthult Gores’ talent voor ontdekking en het inbouwen van schijnbaar eindeloze puzzels in zijn werken. Door de restjes te herschikken kan hij een soort surrealistisch beeld vormen, waar van een afstand bijna een foto-realistisch beeld scherp wordt. . Echter, wanneer de kijker dichterbij komt, blijken de kleine stukjes andere plaatjes, songteksten, grafieken, patronen en meer te zijn, en trekt het je aandacht mee naar een nieuw konijnenhol. Gores exposeert bij topgalerijen.
Dit is een kunstwerk, ook van Derek Gores, in de stijl van een collage, waarbij een afbeelding van een schoen met hoge hak is gecreëerd door verschillende materialen samen te voegen. De materialen bestaan uit knipsels van kranten en tijdschriften. Het kreeg de titel "ways to rule the world"
machinaal borduren op fotografie .
José Romussi (geb. 1979, Chili) werkt met materialen die geworteld zijn in textiel. Zijn werk omvat diverse technieken, waaronder collage, borduren, weven en patchwork, waarbij de materialen zelf de basis vormen voor unieke beeldende en textuurrijke composities. Geïnspireerd door herinneringen, het dagelijks leven, landschappen en bloemen, onderzoekt Romussi natuurlijke verfprocessen, wol en draden, geometrische vormen en organische structuren. Zijn werk combineert formele en conceptuele elementen van modernistische abstractie met een uitdaging voor traditionele textielconventies. Deze vier kunstwerken omvat machinaal borduren op fotografie
Romussi woont en werkt nu in Berlin.
De namen zullen vast een naam hebben, maar dat is op internet niet te vinden. Duidelijk zijn de portretten die bewerkt zijn met textiel.
De kunstwerken zijn schaduwdozen met kleurrijke, driedimensionale objecten, mogelijk gemaakt van papier of plastic.
De kunstenaar of kunstenares is niet te vinden op internet. Er zijn bloemen te zien, dieren, lantaarns en andere dingen.
De stijl van deze kunstwerken is van Marie-Ange Daudé. Alleen staat het niet bij haar port folio.
Marie-Ange Daudé is een Franse kunstenares, geboren in 1967, die woont en werkt in de Gironde in Frankrijk.
Ze studeerde management en stedenbouw, woonde tussen architecten en kunstenaars en raakte geïnteresseerd in het creatieve proces.
Tussen 2012 en 2013 maakte ze een collectie van 68 harten, waarbij ze in elk hart een andere techniek gebruikte, een soort liefdevolle en artistieke wandeling. Vervolgens besloot ze een nieuwe interpretatie te geven aan oude foto's, waaraan ze verrassende materialen en elementen zoals nietjes en veren toevoegde. Deze gebroken portretten, gelijmd en gereconstrueerd, vormen een persoonlijke interpretatie van het verstrijken van de tijd.
De laatste tijd maakt ze portretten van veren: portretten van vrouwen, zowel sterke als delicate en nostalgische. De veren zijn opgehangen aan nylondraad, waardoor de portretten lijken te zweven.
Het middelste lijkt de actrice Milla Jovovich te zijn. Wie de andere dames zijn is niet bekend.
Dit zijn drie Canvas kunstwerken van Dominic Joyce. De stijl is pop-art gecombineerd met mode
Dominic Joyce is een kunstenaar uit Hampshire in het zuiden van Engeland.
Dominic Joyce - Het werk toont silhouetten van mannen in roze en blauwe pakken
Dominic Joyce is and Artist based in Hampshire in the South of England. The creator of original modern artwork in paint and print. Specialising in contemporary geometric abstract canvas paintings.
- De stijl is geïnspireerd door pop-art en mode.
Dominic Joyce heeft hier de titel "Grafity Catwalk Model" aan gegeven.
Dominic Joyce heeft hier twee dingen door elkaar. Verder is er niet veel te vinden over dit kunstwerk
Dit is ook lastig te achterhalen. Captain Albert Schoonderbeek zegt er het volgende van:
Dit is een heel interessant exemplaar. Het is een doorschijnend schilderij op glas dat een tegenlichteffect geeft. Dus als je er naartoe beweegt, verandert het perspectief. Heel knap gedaan.
Dit is weer een mooi kunstwerk van Miss Aniela. Het heeft de titel "WHITE WITCH AWAKENING (2014)" ofwel "WITTE HEKS ONTWAAKT" (2014)
Het is een bestseller van Surreal Fashion, een kenmerkend stuk gefotografeerd in de orangerie van Aynhoe Park met hun eigen collectie opgezette dieren, een levende zebra, een handgemaakte jurk van Leonid Gurevich en een volledig "echt surrealistische" compositie.
Zij zegt zelf over dit kunstwerk:
Ik ben in de verre oorden van creativiteit in Photoshop geweest . Elke hype die elke andere fotograaf heeft uitgeprobeerd, en nog veel meer. Zwevende vrouwen, vrouwen met vleugels, een vrouw met meerdere tepels - niet mijn beste moment. Jurken die in oceanen veranderen, haar dat in vuur verandert, of een giraffe die volledig over het model heen valt (niet lachen, die laatste is uiteindelijk in de Saatchi Gallery beland...).
Zie het als een ethische kwestie. Ik heb een slapende leeuw in een Engels landhuis neergelegd, een pauw tot een dameshoed verwerkt en zelfs Peter Paul Rubens' afgehakte 'Hoofd van Medusa' uit 1617 omgetoverd tot een tamelijk modieuze telefoon. En dat allemaal terwijl de leeuw en de pauw ongedeerd bleven en de onthoofde man sowieso al dood was...
Miss Aniela is in 1986 geboren in Leed, UK
Een moderne uiting van lichtgolven. Ook hier is de maker onbekend. In de spiegeling is te zien dat de mensen relaxed zitten op een zeedag
Het kunstwerk bevindt zich in de Music Walk, een gebied dat bekendstaat om livemuziek en entertainment. Dit zijn duidelijk uit hout gesneden gitaren. Zeker passend bij de Music Walk op dek 2.
Dit is een sculptuur gemaakt van Sabian-bekkens (cimbaal), die vaak worden gebruikt als slaginstrumenten in drumsets. Het staat in de Main Dining room op dek 2
Bij de ingang van de Main Dining room op dek 2 staat altijd een mooi bloemstuk
Op dek 10 is bij het middelste trappenhuis Club Hal te vinden. Speciaal voor de jeugd.
Op de website van de Holland America Line staat hierover het volgende:
Holland America Line’s jeugdactiviteiten-programma Kids Club biedt een verscheidenheid aan entertainment voor kinderen en jongeren van 3 tot en met 17, onder het toezicht van voltijds, professioneel getraind personeel. Ze krijgen de kans om samen met andere kinderen van hun leeftijd deel te nemen aan kunst-, handenarbeid- en sportactiviteiten, videogamewedstrijden, speurtochten, uitdagende teamspelen en themafeestjes.
Bij de liften op dek 10 staat dit kunstwerk, vlakbij de ingang van Club HAL.
Dit is een sculptuur van een vrouwenhoofd met koptelefoon in een diepblauwe kleur. De ogen zijn dicht zodat zij kan genieten van de muziek.
De kunstenares is Fabienne Arietti. Zij werd in 1956 geboren in Marseille, Frankrijk. Ze studeerde in 1973 af aan ENSAAMA in Parijs. Fabienne heeft een unieke stijl ontwikkeld die doet denken aan de 'oude meesters'. Ze is toegewijd aan haar imago en beschikt over oneindig veel geduld en doorzettingsvermogen, hoewel ze zelf aangeeft voortdurend een innerlijke strijd te voeren om perfectie.
Haar methode maakt gebruik van gemalen mineralen en organische pigmenten om haar kleuren te creëren. Vervolgens brengt ze laag na laag glazuur aan op transparante ondergronden, meestal tussen de 30 en 50 lagen of meer. Dit resulteert in een geëmailleerde kleur die lijkt op 'oude' vernis.
Dit is een barokke papieren pruik, gemaakt door de Oekraïense kunstenares Asya Kozina. Let op het schip aan de bovenkant
Asya Kozina is een creatieveling die zich richt op het verkennen van de mogelijkheden van moderne papiersculptuur.
Zij is geboren op 5 mei 1984 in de Oblast Dnepropetrovskaya in de Oekraïne.
Haar interesse als professioneel kunstenaar ligt op het gebied van cultureel onderzoek, archivering en plastische expressie van diverse historische, traditionele en artistieke representaties. Unieke en complexe ontwerpen vereisen passen, waarbij ze erop staat je verhaal te vertellen door middel van foto's en prints in beperkte oplage.
mooi uitzicht op de achterkant van het kunstwerk van Asya Kozina. Het staat bij het Atrium op dek 3
De hoofdkleuren zijn blauw en geel, wat een levendige, diepe uitstraling geeft die doet denken aan de oceaan.
Twee bijzondere schilderijen op dek 2. Links een dame die een magazine vasthoudt en rechts een persoon met een strohoed en een boek of tijdschrift.
Dit zijn twee kunstwerken met de titel "Filling Spaces" van de Italiaanse kunstenaar Federico Piccirillo uit Bologna, Italië
"Filling Spaces" onderzoekt de relatie tussen licht, ruimte en immateriële zaken zoals muziek.
Dit kunstwerk verbeeldt hoe muziek een kamer kan vullen als fysieke bollen die uit een grammofoon zweven.
Het is een persoonlijke studie naar de interactie tussen lichtinval en de sfeer van een ruimte.
Frederico zegt zelf dat dit concept begon als een persoonlijke studie naar de relatie tussen licht en ruimte.
Hij probeerde te laten zien hoe iets immaterieels als muziek een ruimte kan vullen met zijn schoonheid.
Volgens internet is dit de violiste Alissa Margulis.
Alissa Margulis, geboren in Duitsland in een familie van Russische musici, studeerde in Keulen bij Zakhar Bron, in Brussel bij Augustin Dumay en in Wenen bij Pavel Vernikov. Ze won talloze prijzen bij internationale vioolwedstrijden en ontving de "Pro Europa"-prijs van de European Arts Foundation, die haar in Berlijn werd uitgereikt door Daniel Barenboim.
Ze maakte haar eerste publieke optreden op zevenjarige leeftijd met de Budapest Soloists en heeft sindsdien met talloze orkesten opgetreden.
De maker van dit kunstwerk is niet bekend
In 2018 ontwierp, vervaardigde en installeerde Jason Krugman Studio een dubbele helix sculptuur van messing en LED voor de Nieuw Statendam. De originele Straw Helix-kunstwerken van Krugman dienden als inspiratie voor dit ontwerp. De sculptuur is 6,4 meter hoog en loopt door een cirkelvormige ruimte van 1,2 meter in de vloer van de mezzanine van de balzaal. Twee kleuren LED-verlichting mengen zich door de 210 stangen die de paren gebogen messing met elkaar verbinden.
De vier belangrijkste, verticaal lopende messing rails van de sculptuur zijn met een CNC-machine in identieke spiralen gebogen. Bovenaan de sculptuur opent de vorm zich en lijkt open te ritsen wanneer deze het plafond raakt. Deze sculptuur bood de mogelijkheid om een kunstwerk te creëren dat op ingewikkelde wijze is ontworpen om aan te sluiten bij de kenmerken van een specifieke, zorgvuldig vormgegeven ruimte.
Het kunstwerk gaat van dek 2 bij de winkeltjes en loopt door naar dek 3
Dit is een sculptuur van Ray Berger.
Dit zijn twee afbeeldingen van de beroemdste bibliotheken in de wereld. Links toont de bibliotheek van het Stift Admont in Oostenrijk. Rechts de bibliotheek van het Stift Admont in Oostenrijk.
Deze afbeelding toont de bibliotheek van de abdij van Wiblingen, gelegen in Ulm, Duitsland. Het interieur is in laat-barok en vroeg-rococo stijl.
Oorspronkelijk gesticht in 1093 en later herbouwd in de 18e eeuw, dient deze historische site nu als bibliotheek en museum, en biedt een uniek inkijkje in het religieuze en artistieke erfgoed van Duitsland.
Op de foto is een **artistiek snaar-sculptuur** te zien, Het ontwerp combineert metalen bogen met gespannen draden, wat doet denken aan een harp. Het staat in het atrium op dek 2 van de Nieuw Statendam.
Ondanks nauwkeurig onderzoek, kunnen er toch fouten in de teksten zitten. Bij opmerkingen of aanvullingen, graag een email naar
Kijk ook op: https://halfacts.com/pinnacle-class/nieuw-statendam-art/
Alle kunstwerken zijn eigendom van Holland America Line, onderdeel van Carnival Corp. (www.hollandamerica.com)